بسم الله الرحمن الرحيم بنیاد هیات به این دلیل وجود دارد که گروهی از مردم تصمیم گرفتند گردهمایی — منظم، مداوم، با نیت — اختیاری نیست. که دانش درباره دین یک کالای لوکس نیست. که وقتی زندگی اجازه داد در آن بگنجانیم. که اهلبیت پیامبر اکرم ﷺ راهنمایی کامل برای ما باقی گذاشتند، و پیروی از آن به همان اندازه که مسئولیتی فردی است، مسئولیتی جمعی نیز هست. این باور همان چیزی است که این سازمان بر آن بنا شده. ...
در نقطهای هر جامعهای باید با یک سؤال ساده روبرو شود: آیا چیزی میسازیم که از ما بماند؟ تمرکز بر نیازهای فوری آسان است — برنامه آخر هفته، اجاره این ماه، لجستیک این رویداد. اینها مهمند و توجه میطلبند. اما اگر مراقب نباشیم میتوانند تمام افق دید ما شوند، و جامعهای که فقط حال را مدیریت میکند دلیل خاصی برای انتظار آینده ندارد. کودکانی که اکنون در کلاسهای ما مینشینند در ده سال آینده بزرگسال خواهند بود. برخی از آنها کسانی خواهند بود که برنامهها را اداره میکنند، کلاس بعدی را تدریس میکنند، لجستیک و امور مالی را مدیریت میکنند. آنچه از تجربه الآنشان حمل میکنند شکل میدهد که در آن زمان چه تواناییهایی داشته باشند. نه فقط دانش — هرچند دانش هم مهم است — بلکه این حس که این جامعه ارزش بخشیدن دارد، که آمدن ارزش دارد، که اسلام زندگیشده از طریق اهلبیت چیزی واقعی و پایدار است، نه فقط مجموعهای از تکالیف موروثی. ...
هر جامعهای لحظاتی دارد که میتواند به هر طرف برود — لحظاتی که یک برنامه آرام محو میشود یا پایه میگیرد و رشد میکند. این لحظات به ندرت خودشان را اعلام میکنند. فقط میگذرند، و بعداً میفهمید چه اتفاقی افتاد. مجالسی که به نام اهلبیت برگزار میشوند در طول قرنها و در سراسر قارهها زنده ماندهاند. در زیرزمینها، در اتاق نشیمنها، با صدای آهسته در شرایطی که به سختی میتوانیم تصورش کنیم برگزار شدهاند. کسانی که آن مجالس را زنده نگه داشتند همیشه منابع یا آسایش یا زیرساخت جامعهای پایدار که اکنون ما داریم را نداشتند. ایمان داشتند و یکدیگر را. ...
آموزش دینی را به شکلی اختیاری تلقی میکنیم که هرگز با ریاضی یا زبان چنین نمیکنیم. کودکی که نمیتواند بخواند مشکل جدی دارد. کودکی که به بزرگسالی میرسد و نمیداند امام حسین (علیه السلام) کی بود، واقعه غدیر یعنی چه، یا چرا از اهلبیت پیروی میکنیم — این به نوعی عادی تلقی میشود. ارزش دارد یک لحظه با این موضوع بنشینیم. اولین کلمهای که به پیامبر ﷺ وحی شد «اقرأ» بود — بخوان، یاد بگیر، با دانش درگیر شو. این اتفاقی نبود. اسلام با فرمانی برای تفکر، جستجو و فهمیدن آمد. اما برای بسیاری از خانوادههای ما، یادگیری اسلامی جای دوری در برنامه هفتگی دارد — اگر اصلاً جایی داشته باشد. ...